کتاب خاک غریب

اثر جومپا لاهیری از انتشارات ماهی - مترجم: امیر مهدی حقیقت-دهه 2000

خاک غریب مجموعه‌ای است از چند داستان کوتاه که در دو بخش روایت می‌­شود. بخش اول شامل پنج داستان کوتاه غیرمرتبط به هم است که البته فضا و شخصیت‌های داستان‌­ها به هم شبیهند؛ بخش دوم شامل سه داستان کوتاه مرتبط به یکدیگر.


خرید کتاب خاک غریب
جستجوی کتاب خاک غریب در گودریدز

معرفی کتاب خاک غریب از نگاه کاربران
Unaccustomed Earth, Jhumpa Lahiri
Unaccustomed Earth is a collection of short stories from Pulitzer Prize winning author Jhumpa Lahiri. This is her second collection of stories, the first being the Pulitzer-winning Interpreter of Maladies. As with much of Lahiris work, Unaccustomed Earth considers the lives of Bengali American characters and how they deal with their mixed cultural environment.
عنوانها: خاک غریب؛ به کسی مربوط نیست؛ زمین ناآشنا؛ سرزمین نامانوس؛ تاریخ نخستین خوانش: بیست و هشتم ماه اکتبر سال 2016 میلادی
عنوان: خاک غریب (مجموعه داستان)؛ نویسنده: جومپا لاهیری؛ مترجم: امیرمهدی حقیقت؛ تهران، ماهی، 1388؛ در 360 ص؛ شابک: 9789642090334؛ چاپ دوم تا سوم 1388؛ چاپ ششم 1393؛ موضوع: داستانهای کوتاه از نویسندگان هندی تبار امریکایی - قرن 21 م
عنوان: به کسی مربوط نیست (مجموعه داستان)؛ نویسنده: جومپا لاهیری؛ مترجم: گلی امامی؛ تهران، چشمه، 1388؛ در 380 ص؛ شابک: 9789643626389؛ چاپ دوم 1388؛ چاپ پنجم 1393؛
عنوان: زمین ناآشنا (مجموعه داستان)؛ نویسنده: جومپا لاهیری؛ مترجم: فرانک باجلان؛ تهران، مروارید، 1389؛ در 365 ص؛ شابک: 9789641910732؛ عنوان دیگر: سرزمین نامانوس؛ چاپ دوم 1392؛
نویسنده می‌گوید: «این داستانها اغلب شخصیت‌هایی دارند با زمینه‌ ای از مهاجرت، اما من همیشه امید دارم به چشم داستان‌هایی به آنها نگاه شود که از مخمصه‌ های انسانی سخن می‌گویند: بزرگ شدن و مرگ و زاد و ولد؛ از هم پاشیدگی چیزها. چطور می‌شود این چیزها فقط مال مهاجرها باشد؟ نیست. می‌دانم که نیست. و من آن قدر زندگی کرده‌ ام که بدانم اینها تجربیاتی جهانی است.»؛
کتاب دو بخش دارد. بخش نخست پنج داستان کوتاه است و بخش دوم یک داستان سه قسمتی. داستانهای بخش نخست: خاک غریب؛ جهنم – بهشت؛ انتخاب جا؛ خوبی محض؛ به کسی مربوط نیست؛ سه داستان بخش دوم: اولین و آخرین بار؛ آخر سال؛ رفتن به ساحل
ا. شربیانی

مشاهده لینک اصلی
به خودم یاد دادم که وقتی بی حوصله ام و از پسِ خوندن کتابی که تازه شروع کردم برنمیام، وقتشه که مجموعه داستان برای خودم تجویز کنم. و این کتاب و جومپا لاهیری، بهترین و مناسب ترین تجویزی بود که میتونستم برای خودم داشته باشم.

جومپا لاهیری خیلی خیلی ساده و قابل درک مینویسه، اما در عین حال عمیق و دردناک. و نمیدونم من موقع خوندن مترجم دردها بدسلیقه بودم، یا این کتاب خیلی بهتر بود؟
داستان های کتاب، تک تک شون برای من عجیب بودن و خاص. روایت هایی خانوادگی از زندگی مهاجران هندی، که امکان نداره درگیرشون نشید و با هر داستان یه گم شدن شیرین رو تجربه نکنید. که ته هر داستان، حس کنید مهاجر بودن رو می فهمید. و در عین حال، پس زمینه ی مشکلات این داستان ها فقط دغدغه های خانواده های مهاجر نبود... چون در نهایت، مشکلاتی که روایت میشد، اگه خوب نگاشون میکردی، از زندگی میگفتن، از تنهایی، از عشق... از روابطی که غمگینت میکنن، از دوست داشتن هایی که آزارت میدن، از پدر و مادری که بخاطر پایبندی به فرهنگشون سخت گیری میکنن، و از تلخی هایی که از نگاه آدم ها مزه مزه شون می کنیم.
طبق تصورات من موقع خوندن این کتاب، موسیقی متن تک تک داستان ها، یه موسیقی آروم و غمگین بود... ریتم آرومی که طی تمام داستان ها ادامه داشت و غم تنها چیزی بود که میشد ازش گرفت. تک تک داستان ها، یه جور کمال خاصی رو در خودشون داشتن، کمالی که نمیتونستم ته دلم تحسینش نکنم، و شخصیت هایی که امکان نداشت نیمه ی راه تنهاشون بگذارم.

فکرشم نمیکردم اینو بگم چون تجربه اولم از جومپا لاهیری ذهنیتم رو نسبت بهش طور دیگه ای شکل داده بود، اما در کمال تعجب خودم این کتاب رو خیلی دوست داشتم. روایت ها برام دوست داشتنی بودن، و یه غم آروم و دلنشین فضای داستان ها رو پر کرده بود؛ غمی که غریبه نبود و اگه خوب نگاه کنیم، خیلیامون اون حجمِ غم رو همه جا داریم همراه خودمون می بریم؛ درست مثل چراغی که بخاطر اتصالی روشن و خاموش میشه... چراغ که خاموشه اون غم هست... و وقتی روشنه، غم نیست.

مشاهده لینک اصلی
این داستان ها در مورد مهاجران بنگالی از منطقه بنگال هند، در اطراف کلکته (قبلا کلکته) است. اما این افراد فقیر شهری یا حتی روستاییان روستایی نیستند، که با کفش های خود در کودکی وارد می شوند. اینها افرادی با کیفیت بالا هستند که دکترا و MD هستند که انگلیسی زبانان را در هند بزرگ کردند و به ایالات متحده آمریکا آمدند تا پزشکان، استادان و مهندسان در شرکت های باند پهن با تکنولوژی بالا در بوستون شرکت کنند. رنگ های محلی در حومه مدرن بوستون وجود دارد. Bengalis در حومه های پیشرفته مانند لکسینگتون در خانه های شیشه ای مدرن زندگی می کنند که دارای منظره ای از جنگل ماساچوست و خط ساحلی است. بچه های آنها به آکادمی های آمادگی می روند و سپس به Swarthmore و Bryn Mawr به عنوان مقدمه ای برای گرداندن نژاد خود با درجه فارغ التحصیلی از آویو می روند. و این افراد با پیشرفت در واقع انتظار دارند فرزندانشان در مسیرشان دنبالهرو شوند. در واقع، یک داستان در مورد یک شرم خانوادگی است زمانی که یک پسر به یک الکلی و یک رها کردن. این یک داستان پیچیده است که می گوید این داستان ها مربوط به @ مهاجران @ هستند زیرا این افراد تا قبل از اینکه به ایالات متحده آمریکا وارد شوند، به طبقه بالاتری جهانی تبدیل شده اند. با این وجود، روابط قومی وجود دارد. آنها هر روز با بچه ها به هند باز می گردند و بعضی ها به زندگی خود ادامه می دهند. آنها درمورد فرهنگ آمریکایی ظاهرا هند را درگیر می کنند. این کتاب از داستان های متصل شده ساخته شده است که ما فرض می کنیم برای نویسنده (زن) شبه خودکار است. آنها از حماسه مهاجران کلاسیک تا آنهایی که در آن عوامل قومی ضعیف و غیرقابل پیش بینی هستند، متفاوت هستند. یکی از این داستانها مربوط به دختران کوچک است که مادران آنها را به جشن های تولد آمریکا در ساری ها کشانده اند و با این حال آنها رشد می کنند تا با آنها زندگی کنند ازدواج کرده مردان در یک داستان دیگر، زنانی که با کشتی های آمریکایی با معضل انتظارات هندی از داشتن پدرش می آیند تا پس از مرگ مادرش با او زندگی کنند، ازدواج کرده است. در یکی دیگر، یک دختر با ماموریت مرد ممتاز با مادرانش می نویسد. یک خواهر اشتباه می کند که برادر الکلی او را در لندن بگذارد. یک مرد جوان خیلی زود از مرگ مادرانش و عقد ازدواج پدرش رنج می برد که او به یک عشایر جهانی تبدیل می شود، سرگردان است و اساسا بی خانمان است. در یک داستان دیگر یک زن جوان می آموزد که دوست پسر او یک دوست دار است و در یک زن دیگر پس از ده سال از وعده داده می شود که از همسرش را ترک کند. (آیا این یک رکورد است؟) با شروع سرانجام، این مهاجران بنگالی بسیار سریع به آمریکایی شدن تبدیل شده و این حادثه شگفت انگیزی است. عنوان از نقل قول ناتانیل هاوتورن است که ارزش تکرار دارد: طبیعت انسان نخواهد بود ، بیش از یک سیب زمینی، اگر آن را کاشته و پرتقال، برای بیش از حد یک سری از نسل، در همان خاک از دست رفته است. فرزندان من محل تولد دیگری داشتند و تا زمانی که ممکن است منافع آنها در کنترل من باشد، ریشه های آنها را به زمین های غیر عادی برمی انگیزد. @

مشاهده لینک اصلی
خوب، اجازه بدهید به شما بگویم که اولین بار، من یک طرفدار بزرگ داستان کوتاه نیستم. من یک بار یک بار بودم اما دیگر. اکنون رمانها را بیشتر قدردانی میکنم شما فکر می کنید که باید این را بدانید که یک کتاب داستان کوتاه بود، درست است؟ اشتباه! چگونه می توانستم بدانم که با عادت من غرق شدن در یک کتاب بدون دانستن چیزی از قبل؟ نه، من پیش از خواندن کتاب خلاصه ای را نمی خواندم. من می دانم، من می دانم، من عجیب و غریب است که راه. سپس، چه اتفاقی افتاد زمانی که من خواندن داستان اول و به بعد رفت؟ من فکر کردم آنها فصل هستند و من در تلاش بود تا برخی از ارتباط بین دو زمانی که واقعیت بر من ظاهر شد. و من به پشت برگردم و چشمانم را از طریق صفحه گشتم تا زمانی که داستانهای کوتاه را پیدا کردم. * آه * سپس کتاب را باز کردم و ادامه دادم. بله، این چیزی است که من انجام دادم. ممنونم، من درباره چگونگی بررسی این کتاب پشیمان هستم. من یک بار یک داستان کوتاه را پیش از این بررسی کرده ام و این مجموعه ای از آن هاست. خوب، اجازه دهید سعی کنم چیزی در مورد نوشتن و داستانها را به طور کلی بگویم. آنچه که بیشتر برایم آشکار بود، در همه داستانها مشابه بود. آنها همه با روابط، تغییر فرهنگی و تفاوت های فرهنگی روبرو هستند. همه مشترک نوعی شبیه سازی و عاطفی هستند. آنها واقعیت و شکنندگی روابط و همچنین کشش عاطفی که بسیاری از روابط دیگر را نشان می دهد را نشان می دهد. احساسات از درد تا دلتنگی و خوشحالی متفاوت است. داستان در یک زمان مشابه و متفاوت است. شما در همه آنها یک اتصال پیدا می کنید. پایه به نظر می رسد همان. من جومپا لاهیری را برای زیبایی که او را در شرایط مختلف درک می کند و احساسات را به تصویر می کشد، تشویق می کنم. همانطور که در مورد NRI ها (سرخپوستان غیر ساکن) بیشتر دیده می شود. با خواندن نام نام خانوادگی توسط جومپا لاهیر و داشتن آن را دوست داشتم، من کنجکاو بودم بدانم که من چه فکر می کنم از این. هرچند به نظر من داستان کوتاهی به من تعجب برانگیز بود، من این موضوع را در بین رمان های خواندن و عطر و طعم کمی دوست داشتم و طعم کاملا متفاوت از کتاب هایی بود که معمولا خوانده می شد. بنابراین، بله، من این کتاب را دوست داشتم و در حال حاضر منتظر خواندن مترجمی Maladies است که بسیاری از ستایش هایی که از خوانندگان دیگر شنیده ام. اگر این داستان کوتاه را بخوانید، باید این را امتحان کنید.

مشاهده لینک اصلی
من به این کتاب رفتم و نمی دانستم چه اتفاقی می افتاد، و من آن را دوست داشتم. جومپا لاهیری خانواده های بی انتها را ایجاد می کند که اختلاف فرهنگی بین آمریکا و هند را در بر می گیرد. او از درگیری رشد می کند، زیرا تلاش می کند که والدین آرزوها را با تأثیر آن میراث و فرهنگ محیط اطرافشان مقایسه کنند. از قسمت اول کتاب، من عاشق زمین هایUnaccustomed @، @ Hell-Heaven @ و Only Goodness @ دو داستان دیگر عالی بودند، اما این سه مورد من مورد علاقه من بود - مخصوصاOnly Goodness، @ که با من به عنوان یک خواهر بزرگتر که اکنون تماشای برادر کوچکترش دارد رشد می کند (خوشبختانه نه به عنوان یک الکلی- -هنوز....). و این چیز بزرگ در مورد نوشتن لاهیری است. به نظر می رسد تعدادی از نویسندگان، مانند یان مارتل (Life of Pi) و روحتنون میستری (Balance Fine Balance)، که می توانند داستان هایی را درباره فرهنگ هند بیان کنند که با حقایق بسیار بیشتر جهانی صحبت می کنند، وجود دارد. این از طریق هیچ ارزش ذاتی فرهنگ هندی نیست که باعث برتری آن می شود، اما من فکر می کنم که من در این محیط دوست دارم. موضوعاتی که این نویسندگان ادعا می کنند همه را تحت تأثیر قرار می دهد و به همین دلیل است که داستان های لاهیری در حال حرکت هستند. قسمت دوم شامل سه داستان شامل یک زن، هما و یک مرد، Kaushik، هر دو Bengalis است. قسمت اول از دیدگاه هما به عنوان یک دختر جوان، که با Kaushik شگفت زده می شود زمانی که خانواده اش با او باقی می ماند و در حال بازگشت به آمریکا از هند است، گفته می شود. در مرحله دوم، کاوشیک مشکل خود را در تنظیم مجدد پدرانش چندین سال پس از مرگ مادرانش از سرطان بازگو می کند. در داستان سوم Hema و Kaushik برای اولین بار در چندین دهه، در رم، دوباره یکدیگر را کشف می کنند. انتهای آن تا حدودی غم انگیز است، اما در عین حال احساس خلوتی دارد. این داستان ها باعث شد که من بخواهم هر لحظه از زندگی را متوقف کنم و قدردانی کنم. این کتاب را در کتابخانه یافتم، اما حالا من یک نسخه خریدم. من آن را در قفسه من می خواهم

مشاهده لینک اصلی
پس از چند هفته انتظار نگران کننده است، از خواندن در مورد چگونگی کتاب خوب، من بالاخره دست خود را بر جومپا Lahiriâ € ™ s زمین unacademed. زیبایی نوشته Lahiriâ در معمول است. او یک سبک ظریف است، اما هیچ کاری برای توجه به خود نوشتن ندارد؛ او هیچ ترفندی را که از روایت او منحرف می کند استفاده می کند. داستان ها نیز در مورد موضوعات عادی، در مورد افراد به طور منظم است. این در سادگی صحنه هایی است که حقیقت جهانی به گوش می رسد. زمین های غیر معمول، اولین داستان در مجموعه، به همین دلیل است که لاهیری چنین نویسنده ی تحسین شده ای است. در داستان، یک پدر بیوه از دختر متاهلش در سیاتل دیدن می کند. روما در مورد دعوت پدرش به همراه او و خانواده اش بحث می کند. این یک سناریوی ساده است، اما من خودم را با در نظر گرفتن وضعیت برای روزها پیدا کردم. اگر مادر من درگذشت چه کار کنم؟ آیا از پدرم می خواهم که با من حرکت کند؟ می تواند خوشحال با من زندگی کند؟ آیا می توانم خوشحال باشم که با او زندگی می کنم؟ اگر چه شخصیت های اصلی همه بنگالی هستند، این داستان ها در مورد یا برای یک مخاطب مشخص نیست. من می توانم خودم را ببینم، خودم را در این روایت ها قرار می دهم: مبارزه با سوء مصرف مواد مخدر دوست داشتنی، درد عشق نابهنگام. با هر مجموعه ای از داستان های کوتاه، من به برخی بیشتر از دیگران کشیده شدم. این کتاب به دو بخش تقسیم شده است. اولین شامل چهار داستان است؛ دومین داستان سه متصل. من در مورد بخش دوم احساس کردم: هما و کوشیک. این داستان ها کمی از فرمول Lahiriâ € ™ است. دو نفر اول در شخص اول نوشته می شوند و سوم به وقایع عادی و روزمره متکی نیست. در عوض، آن را به یک رویداد جهانی بزرگ تبدیل، از دست دادن حس universality.I چند روز صرف خواندن این مجموعه؛ من نمی توانستم به راحتی از آن عبور کنم، همانطور که فکر کردم. داستانها وزن زندگی واقعی را دارند که من متوجه شدم، بهتر است در دوزهای کوچک گرفته شود.

مشاهده لینک اصلی
در حالی که اکثر مردم به احتمال زیاد نویسنده Jhumpa Lahiri از رمان خود را، The نام نام، که به تازگی به یک فیلم ساخته شده است، موفقیت واقعی Lahiris به عنوان نویسنده به دست آمده از مهارت او به عنوان نویسنده داستان کوتاه است. اولین کتاب او، مجموعه ای از داستان های کوتاه تحت عنوان \"Interpreter of Maladies\"، او را \"Pulitzer\" به دست آورد. این کتاب، یکی دیگر از مجموعه داستان های کوتاه، هر چند که Pulitzers برابر است. کلمه در مورد عنوان تا حدودی عجیب و غریب؛ آن را از یک نقل قول از ناتانیل Hawthorne گرفته شده است که نشان می دهد که انسان مانند سیب زمینی (Hawthornes پیشنهاد، نه من) نیاز به کاشت در نقاط جدید به شکوفایی. به طور خلاصه، آنها نیازی بهunaccustomed earth ندارند @ در این مورد انسان ها فرزندان هند هستند که خودشان را (از طریق والدینشان) در کشورهای غربی - ایالات متحده، انگلستان، ایتالیا و فراتر از آن - زندگی می کنند و تقسیم می کنند بین هند و کشورهایی که در آن رشد کرده اند، تصمیم می گیرند که زندگی کنند و احساس راحتی کنند. اما وضعیت مهاجرت بیشتر در حاشیه داستان ها زندگی می کند. این شناسایی اغلب در نیاز به درک والدین خود برجسته است. با این حال، این شخصیت ها و درام در داستان ها عمدتا بر نگرانی های معمول انسان ها در همه جا - عشق، روابط، خانواده، شغلی، موفقیت، سفر، رویاها، حتی مرگ عزیزان - در محدوده آمریکایی یا اروپایی قرار دارد. همانطور که برای جمع آوری به عنوان یک کل، نوشتن لاهیری زیبا، منحصر به فرد و فریبنده است. داستان بدی در این دسته وجود ندارد. بعضی از داستان های نهایی مجموعه، شخصیت های متصل را دارند و آخرین داستان Going Ashore این کتاب را به طریقی کامل و غیرمتمرکز به آنچه پیش می آید، می دهد که چند نویسندگان می توانند تا آنچه که لاهیر در اینجا ارائه می دهد، کامل کند.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب خاک غریب


 کتاب فلسفه ترس
 کتاب این داستان یک جورهایی بامزه ست
 کتاب درمان شوپنهاور
 کتاب جشنی برای کلاغ ها
 کتاب کجا می ریم بابا؟
 کتاب در ستایش مرگ